What's in a tag?

Ok dan, geteisterd door een trombosebeen (tags: au, shit, prik)later dan gepland mijn ding (3) gedaan. Langs de sites van Brooklyn en Wat is dat gesurft, enkele tags toegevoegd, warvan ik me afvraag of ze ' geland' zijn want ik kreeg en een melding -waarin steeds het woord posse voorkwam- dat er geen match was, en toen ik later mijn tags via de catalogus terugzocht kreeg ik een paar keer nul op rekest... Ik heb wat langer naar de tekeningen uit Japanse interneringskampen van het Museon gekeken. Alleen al in de omgeving van het Marinemuseum bevindt zich menig relatie die de nodige tags aan deze tekeningen zouden kunnen toevoegen. De vraag voor het eigen museum is wel hoe je de evt. langs deze weg te verkrijgen vloed aan extra informatie en kennis (en door wie) gaat laten verwerken. Maar mogelijkheden te over. Matroos van der Steng haalt op een vergelijkbare wijze al e.e.a. aan informatie via Dutchfleet.com naar binnen, maar tagging is duidelijk veel doelgerichter. Overigens wees zeevrouw terecht al op het risico van spraakverwarring omdat wij momenteel ook met drie collega-musea en een educatieve ontwerpers met kunsttagging-routes bezig zijn. Hierin speelt een mobieltje dat een kunsttag fotografeert en daarmee verbinding legt met internet de hoofdrol. Terug naar tagging volgens ding 3: ik ga graag morgen in het Marinemuseum nog wat taguitdagingen aan. Om af te sluiten: als ik de afgelopen dagen zou moeten taggen wist ik er wel een paar: slaaptekort, ziekenhuis, bloedverdunners, haha, en in mijn medisch dossier ben ik nu ook getagged. Taggen, labelen, gewoon een extra etiketje wat je toekent en waarmee je het profiel van .. (tsja, van wat niet?) .. objecten, weblogs etc. uitbreidt. Tagbook, dagboek van een object?

Happy Birthday to Teylers

Wanneer word je nou uitgenodigd voor het meevieren van de verjaardag van een 225-jarige? Dat wil je meemaken! Dus donderdagavond 7 januari, in gezelschap van Annette de Wit, hoofd publiek en presentatie Marinemuseum, na een treinreis Den Helder-Haarlem door semi-Siberisch landschap, ploegend door de sneeuw naar het Teylers Museum. Night at the Museum III. Het blijft een ervaring, het oudste museum van Nederland binnenstappen. En dat 's avonds. Na voorzien te zijn van zaklantaarns mochten we meteen de gids volgen: en luisteren naar de wordingsgeschiedenis van Pieter Teylers nalatenschap. Na het passeren van welbekende ruimtes zoals de aula waar Einstein ooit oreerde(afgelopen maanden was ik hier al twee maal, voor een bezoek aan de Mauvetentoonstelling en voor het bijwonen van een veiligheidssymposium) mochten we het Heilige der Heiligen van het Teylers betreden: de bibliotheek. Wat ruiken duizenden oude boeken bij elkaar toch lekker! wat een authentieke sfeer. Hoge plafonds, rond de centrale leestafel twee verdiepingen boeken in eikenhouten kasten, de deuren voorzien van beschermend gaas en elke afdeling voorzien van een Franstalig bordje in bladgoud (?) met de naam van het land, werelddeel of discipline waarover de boeken eronder handelden. En in een van de zijbeuken, jawel: het snuisterijenkastje van Boudewijn Buch. Via de weliswaar niet-originele ruimte die ooit de huiskamer van Pieter Teylers was stapten we zowaar de ovale zaal binnen. Vanaf nu zal ik die zaal niet meer binnenstappen zonder naar links te kijken en mij het beeld van de ruimte achter de eerste deur herinneren. Terwijl we nog aan het luisteren waren naar de uitleg over de experimenten werden we uitgenodigd voor het feestelijk moment: het uitblazen van de 225 kaarsjes. Teylers, van harte! Twee uur later, toen ik zonder muts van station Heerhugowaard naar Alkmaar fietste, moest ik hard denken aan de warmte van die 225 kaarsjes opdat mijn oren er niet afvroren. Ze zaten er thuis nog aan...

Trossen los!

Na de eerste voorzichtige schreden op hyves en linkedin nu dan toch de eerste schreden op de loper van het weblog gezet. Ik ga er nog van twitteren. Mooie week in een mooi jaar om met deze bespiegelingen te beginnen: zo wit en onschuldig als de omgeving waarin het museum deze dagen staat (zelfs de normaal gesproken inktzwarte onderzeeboot ziet wit)is het museumwerk immers niet, haha! Het Marinemuseum staat voor een aantal forse uitdagingen in een veranderde en nog steeds veranderende omgeving: komt het Nationaal Militair Museum van de grond en zo ja, in welke vorm? Worden de ambities van Willemsoord,'De Werf' (meer bezoekers, meer reuring)bewaarheid? En wat voor rol kan het Marinemuseum daarin spelen? Kunnen we naast onze functie als 'ondernemers in militair cultureel erfgoed' onze betekenis voor de Marine als medestrijder tegen zeeblindheid versterken? Realiseren we dit jaar een nieuwe attractie voor het museum, de werf, de marine en de stad Den Helder in de vorm van een unieke attractie in het brugcomplex De Ruyter? Is in het najaar het mensenwerk van de wervianen tastbaar en zichtbaar in de door bureau Tinker te realiseren nieuwe expositie? En zijn we eind van het jaar klaar om in het voorjaar van 2011 de expositie over marinemissies te lanceren? Hebben we kortom in 2012 reden om het 50-jarig bestaan van het Marinemuseum groots te vieren?